Laska Duenthanona
Ponad pięćset lat temu, pewien elementalista chcący posiąść władze tak wielką nad żywiołami, jakiej nikt nie miał dotychczas, uczynił rzecz niesłychanie daleko idącą w swych skutkach.
Przez cztery dzięsięciolecia swego niezwykłego życia podróżował po całej Orchi szukając esencji wszystkich z czterech żywiołów. Gdy rozpoczynał prace był starcem, lecz nie lękał się śmierci gdyż wiedział, że dane będzie mu ujrzeć dzieło swego życia. Los chciał inaczej aniżeli potężny mag, zesłał na niego chorobę która z dnia na dzień zabierała mu resztki sił z ciała. Duenthanon usychał, lecz nie przerywał pracy. Przyszedł dzień gdy utracił resztkę swej witalności, umierając płakał nad swym losem.
Duch mistrza nie opuścił świata doczesnego, pozostał przy niedokończonym dziele. Naruszona i nieokiełznana magia rozpoczęła pustoszyć okolicę, a samą starą wieżę w szczególności. Mijały lata, dzikie istoty omijały z daleka źródło wszelkich kataklizmów nawiedzających ich domostwa. Po długich stu latach, pod murami prastarej budowli, zmienionej przez czas i moce w niej drzemiące, stanęła garstka rządnych przygód wędrowców. W śmiertelnie niebezpiecznych komnatach zaczaiły się na nich siły które przerosły ich możliwości. Nie wszyscy jednak wtedy zginęli, przy życiu została czarodziejka Xynthia i jej potężny przyjaciel Adrolw, dotarli oni do serca wieży, gdzie odnaleźli źródło wszelkich nieszczęść. Magiczka nie zdając sobie sprawy z tego, że robi to co nakaże jej Duenthanenon, badania zaczęła nad artefaktem chcąc posiąść go na własność, przez wiele lat pracowała nad zaklęciem które dokończy i ustabilizuje moc drzemiącą w lasce.
Chwila w której rytuał dobiegł końca stała się dla niej wiecznością, chaotyczna energia przeszyła jej ciało rozrywając ją na drobiny pyłu. Artefakt był ukończony, dusza Duenthana zaznała wiecznego spokoju, ale jej miejsce zajął duch Xynthi.
Adrolw, mężny wojownik uciekał tamtego dnia wiele godzin, nie zdradził nikomu swych przygód wśród górskich szczytów, uczynił to na łożu śmierci. Opowiedział wnukom swoim historię, która śniła mu się do końca dni, nie przekazał jednak w niej gdzie znajdowała się wieża.
Laska Duenthanona po dziś dzień czeka na nowego właściciela, a wraz z nią oczekuje ukojenia Xynthia. Przez setki lat, wielu próbowało znaleźć ten potężny artefakt, ci którym się udało zginęli gdyż okazali się za słabi by zapanować nad siłami wszystkich żywiołów.
Wygląd: Laska jest wyrzeźbiona z drzewa loa-nealh, hartowana przez lata w źródłach czystej magii, ma dwieście centymetrów długości, wzdłuż której wiją się dziesiątki runów, zdobione mithrylem i złotem, zakończenie okala ze wszechstron (jakby tysiącem macek) perłę wielkości pieści dorosłego mężczyzny, wewnątrz której materia wiruje dając niesamowitą grę światła.
Moce (sugerowane):
ogień: całkowita odp. na niemagiczny ogień oraz dwukrotny rzut obronny w przypadku magicznego ognia
przywołanie żywiołu w postaci kuli ognia (10), wybuchu (2), ściany ognia (1)
podpalenie każdej materii podatnej na ogień poprzez dotyk (segment skupienia)
woda: całkowita odp. na niemagiczne skutki wody (m.in. oddychanie pod wodą) oraz dwukrotny rzut obronny w przypadku obrony przed skutkami czarów i żywiołu wody
przywołanie żywiołu w postaci wielkiej fali (2), rozstąpienia się wód (1), wiru (10)
kierowanie prądami wodnymi według własnego życzenia
-ziemia: całkowita odp. na niemagiczne skutki ziemi (m.in. oddychanie pod ziemią) oraz dwukrotny rzut obronny w przypadku obrony przed skutkami czarów żywiołu ziemi
przywołanie żywiołu w postaci burzy piaskowej (2), ruchomych piasków (10), trzęsienia (1)
swobodne poruszanie się przez ziemie (lecz nie np. przez skałę)
-powietrze: całkowita odp. na niemagiczny skutki wiatru (m.in. tornado nie robi najmniejszej szkody) oraz dwukrotny rzut obronny w przypadku obrony przed skutkami czarów i żywiołu powietrza
zywołanie żywiołu w postaci tornada (1), przywołania chmur (2), podmuchu (10)
latanie (potrzebny jest tylko lekki wietrzyk)
Cechy negatywne: w chwili przejścia próby siły (rzut na 1/2UM lub śmierć na skutek szoku psychicznego) nowy właściciel łączy się duchowo z artefaktem. Od tej pory duch poprzedniego właściciela będzie się usilnie starał o szybkie zakończenie żywota nowego posiadacza m.in. będzie pojawiać się w snach, na jawie, oraz 5% szans na to że zmieni efekt wywołany przez laskę na całkowicie inny (decyzja MG), w chwili śmierci następuje uwolnienie starszej duszy, a zniewolenie nowej.
Uwagi: cyfra w nawiasie informuje ilukrotnie jednego dnia można użyć tej zdolności, działanie zdoln. odpowiada działaniu odpowiedniego zaklęcia elementalisty, przy sprawdzaniu efektu patrz tak jakby rzucający był z 20 poziomu, aby większość mocy mogła zadziałać potrzebne do tego jest niewielkie żródło danego żywiołu np. mały zbiornik wody, ognisko