Wstępniak

Minęło kilka ładnych lat, od kiedy Inkluz zaistniał w sieci. Przez Nasze ręce przewinęło się wiele systemów. Przeczytaliśmy niejeden tom, sami zapisując niejedną stronicę w dziejach polskiego RPG. Lecz wszystko, co dobre, ma swój koniec.

Dziś, siedząc w swej samotni, jak to zwykłem robić w takie dni, myślę sobie nad tym, co było. Nad każdą godziną sesji, nad chwilami spędzonymi z koleżankami i kolegami z "rolplejów". Siedzę i wspominam trudy tworzenia Inkluza. Rozterki i dylematy towarzyszące Redakcji przy wydawaniu kolejnego numeru. Siedzę, a po policzku spływa łza.

Może nie było tak, jak byśmy sobie to wymarzyli, może nie wyglądało to idealnie, lecz zapewniam Was, że każdy z Inkluzowiczów wkładał całe serce w magazyn. Dziś jednak nadszedł dzień, gdy przyjdzie Nam wszystkim pożegnać się z "Duszkiem". Nadszedł czas, gdy stare musi odejść. Nadszedł smutny czas.

Bardzo chciałbym podziękować wszystkim czytelnikom za docenienie naszej pracy, za konstruktywną krytykę i pochwały. Bardzo chciałbym podziękować współpracownikom za trud pracy, jaką wykonywali. Dziękuję również Tobie, Pawle, że spełniłeś moje marzenie. W tym miejscu nie mogę także zapomnieć o podziękowaniu "konkurencji" za słowa otuchy i chęć niesienia pomocy. Piszę "konkurencji", gdyż uważam, że nie powinniśmy konkurować, a wspierać się wzajemnie – tak jak to miało właśnie miejsce.

Dziękuję.

Chciałbym również poinformować Was o nowym magazynie, jaki mamy zamiar tworzyć. Więcej na ten temat dowiecie się niebawem z forum i newsów Inkluza. Zaś kto chętny powiadomieniem na maila, proszę pisać do mnie na rasgan@idea.net.pl.