Inkluz

Lata siedemdziesiąte to wielki czas filmów samurajskich. W tym czasie znane dzieła, jak Kozure Ookami czy Zatoichi, zwabiły wiele osób do japońskich kin. Jeden z bardzo nietypowych filmów tego czasu to Lady Snowblood. Film trafił do kina w roku 1973, a jego reżyserem jest raczej mniej znany pan Fujita Toshiya. Rolę główną w tym filmie gra Kaji Meiko, którą widzimy w tym roku w serii O-oku.

Akcja filmu odgrywa się w erze Meiji, czyli już po czasach samurajów. Szajka pięciu złoczyńców planuje i wykonuje zakrojone na wielką skalę oszustwo. Kłamiąc o doborze do nowo powstałego wojska japońskiego, wyłudzają wiele pieniędzy od biednych wieśniaków. Na oszustwie niestety nie kończą, niewinny nauczyciel wiejski z rodziną ginie z ich rąk. Tylko jego żona przeżywa, ale wiele dni jest maltretowana przez szajkę. Po nieuczciwych czynach pięciu złoczyńców się rozchodzi. Jeden z nich zabiera wdowę po nauczycielu ze sobą. W kobiecie wrze jednak zemsta. W dogodnym momencie zabija ona zbira i dostaje się za to do więzienia. W tym okrutnym miejscu jej chęć odwetu nie stygnie. Śpi z każdym mężczyzną w tym ohydnym miejscu; po niedługim czasie oczekuje dziecka. Niestety umiera przy porodzie, zostawiając zemstę dla swej córki imieniem Yuki, czyli "Śnieg".

Yuki, wierna swojej misji, trenuje wiele lat w odległej świątyni pod bystrym okiem byłego mistrza samurajskiego. Będąc dorosłą kobietą, opuszcza mistrza i udaje się na drogę okrutnej zemsty.

Film Lady Snowblood odróżnia się dwiema ważnymi rzeczami od innych, podobnych filmów lat siedemdziesiątych. Po pierwsze, głównym aktorem jest kobieta, a nie mężczyzna; oglądając wiele filmów japońskich, widzimy, że nie jest to bardzo typowe. Po drugie, zdumiewa czas, w którym rozgrywa się film. Era Meiji zaznaczyła koniec samurajów i początek japońskiej drogi do nowoczesnego państwa.

Lady Snowblood jest podzielona na cztery części. W każdej z nich Yuki przybliża się coraz bardziej do swego celu, czyli unicestwienia wszystkich członków byłej szajki. Serce Yuki jest przesiąknięte zemstą; w niektórych momentach można dotknąć trochę smutku tej osoby, która walczy nie tylko przeciwko szajce, ale też przeciwko jej człowieczeństwu. Nieunikniona zemsta rabuje tej pięknej kobiecie nie tylko dzieciństwo, ale też całe życie. Film posiada brutalną estetykę, Yuki często nosi białe kimona; farba ta oznacza śmierć. W kilku scenach pada śnieg. Biały kolor bardzo często brudzony jest czerwienią krwi. W filmie przedstawiono też negatywny wpływ dekadencji Zachodu. Końcowa scena jest kręcona w europejskim otoczeniu, a najpodlejszy bandyta prowadzi handel z barbarzyńcami z Ameryki.

Po zobaczeniu tego filmu normalni widzowie są trochę zaszokowani. Jest w nim wiele krwi oraz przemocy. Film oczywiście nie odpowiada dzisiejszym standardom. Niektóre sceny wyglądają trochę sztucznie, a śnieg leci z worków pod dachem studia. Poza tym jest kilka logicznych niedopracowań w toku zemsty.

Lady Snowblood polecam wszystkim osobom lubiącym mocne kino i mocne kobiety. Ludzie oczekujący wątków miłosnych lub posiadający słaby żołądek powinni ten film omijać.

Prześlij mi swoją opinię o artykule!