Inkluz	Świat Mgły

Wojtek 'Amnon' Wowra Hagiotas

Historia Zamierzchła Era Zanim nadszedł Kataklizm, kraina zwana dziś Hagiotas była stołecznym regionem państwa o tej samej nazwie. Było to silne imperium, prowadzące ekspansywną politykę głównie w kierunku północnym. Państwo reprezentowało nurt zachowawczy w działaniach na arenie międzynarodowej i pozostawało w ścisłym sojuszu z Kaarg Oruterpis Bredenton. Poziom rozwoju cywilizacyjnego w owym czasie był wysoki. Jednakże daleko było temu imperium do stabilności politycznej swego sojusznika. W przeciągu czterech i pół tysiąca lat istnienia państwowości rządy sprawowało tu ponad dwadzieścia dynastii oraz kilkanaście samozwańczych rodów i watażków. Dlatego sojusz był ciągle wystawiany na próbę. Zamilknięcie Efekty Zamilknięcia były dotkliwe. Większość terytorium, na którym państwo opierało swą potęgę, zostało pochłonięte przez Pustkę. I tak już niestabilny kraj pogrążył się w jeszcze większym chaosie. Takie zresztą było wtedy oblicze niemal całego kontynentu wschodniego. Władza przechodziła z rąk do rąk, toczyła się nieustanna wojna domowa. Era Ciszy Silnie zachowawcze tendencje pośród możnych rodów Hagiotasu doprowadziły jednak do dość szybkiego unormowania się sytuacji. W 77 roku przywrócono władzę dawnej dynastii - Kereitom. Większość klanów podporządkowała się, choć niechętnie, wiedziona jednak żądzą posiadania nowych ziem. Nie trzeba było długo czekać na powrót ekspansywnej polityki. Już w 89 roku rody najechały Rutenię, niewielką krainę na północny-zachód od Hagiotas. Był to jeden z nielicznych ocalałych skrawków dawnego imperium. Kilkanaście lat później, w 107 roku, podbito Eskarię. Oba protektoraty dość szybko, dla ułatwienia ekonomicznej eksploatacji, otrzymały status kolonii. Nastąpiło to w 149 roku. Siły zachowawcze w państwie były nadal silne. Dlatego przez całą pierwszą połowę drugiego wieku Kereici montowali nowy sojusz. Było to tak zwane Dawne Przymierze. Ostrze tego aliansu wymierzone zostało we wszelkie burzycielskie tendencje w regionie, przede wszystkim w rodzący się właśnie republikanizm. Było to dobre usprawiedliwienie dla prowadzonej wciąż agresywnej polityki. W roku 182 Dawne Przymierze najechało Kaarg Oruterpis Bredenton, gdzie kilka dekad wcześniej ukonstytuowała się republika kupiecka. Ta prowadziła - jak się później okazało, dość skutecznie - politykę wspierania sił republikańskich w regionie. Dlatego w trakcie wojny doszło w Hagiotas do zamachu stanu. Konflikt był dość obciążający dla poddanych. Spiskowcy bardzo umiejętnie to wykorzystali. Wojska Hagiotasu zmieniły front, a republika Kaargu została ocalona. W 183 zawarto pokój. Dwa lata później powstał nowy sojusz między tymi państwami, istniejąca do dziś Liga Spraw Wojennych. Od tej pory mieliśmy do czynienia z tak zwanymi Dekadami Równowagi. Obowiązywał formalny zakaz bezpośredniej ingerencji w sprawy państw w celu zmiany ich ustroju. Konflikt jednak wciąż się tlił, a szpiedzy i agitatorzy mieli mnóstwo pracy. W 233 do Ligi dołączyły Kerretas i Tyfonos, które samodzielnie, na drodze inspirowanego zewnętrznie przewrotu, przyjęły ustrój republikański. Hagiotas w tym czasie stanowił drugą, po Kaaorbredzie, siłę w Lidze. Dawne Przymierze istniało jeszcze jakiś czas bez swego głównego filaru, lecz w przeciągu następnych lat rozpadło się w miarę jak kolejne państwa przyjmowały ustrój republikański. Jednak siły zachowawcze nie miały zamiaru spocząć. Pozostałe monarchie, wspierane być może przez tajemnicze i niepoznane państwa dalszego wschodu, odnowiły alians pod nazwą Paktu Dawnego Porządku. Na czele stał Ion, owego czasu bodaj najbardziej reakcyjne państwo w świecie. Zarzewiem konfliktu stał się tak zwany Incydent Biskupi z roku 309. Inkwizycja rozpoczęła nagonkę na ludzi oddających cześć boską panującemu władcy, Jaarpenowi XI. W odpowiedzi ten kazał ściąć jednego z dostojników kościelnych, biskupa Gorna. Pierwszy Kanonik Kościoła, którym w tym czasie był Galinerr, wezwał do świętej wojny przeciwko niewiernym. Był to doskonały pretekst dla Ligi, aby dokonać uderzenia prewencyjnego jako odpowiedzi na konsolidację sił Paktu. Ten zaś, skostniały i wyposażony w przestarzałe technologie, mimo znaczącej przewagi liczebnej nie był w stanie długo się bronić. Wtedy to po raz pierwszy Liga użyła w boju kaszteli powietrznych jako elementu obrony swych miast. Wojna jednak nie trwała krótko, pokój podpisano dopiero w 319 roku. W Ion, Ratrenis, Errkacie, Rtis oraz Verdannie wprowadzono ustrój republikański. Opozycja była tam wcześniej bardzo słaba, lecz teraz miała wreszcie możliwość objęcia steru rządów. Ludność przyjęła te zmiany z ulgą. Ze względu na wielki wysiłek wojenny Kaaorbredu Hagiotas zgodził się razem z innymi sojusznikami na objęcie przez Kaarg bezpośredniego władania nad niewielką krainą Fredasr. Okres czwartego i piątego wieku to czas konsolidacji sojuszy oraz rozwoju gospodarczego. Wygląda na to, że wieczna wojna, która przez długi czas trapiła region, wreszcie odeszła. Przynajmniej na jakiś czas. Cały obszar stał się pełnym wzajemnych powiązań organizmem, który dysponuje dużą siłą bojową i ogromnym potencjałem gospodarczym. Jednak nowe zagrożenia już widać na horyzoncie. Przez całą pierwszą połowę szóstego wieku coraz więcej mówiono o zagrożeniu ze strony krain z dalszego wschodu czy południa gromady. Istnieją tam ponoć potężne państwa i wielkie sojusze, o których niewiele wiadomo. Tylko nieliczne okręty są bowiem w stanie tam podróżować. Stosunki dyplomatyczne, choć nadal utrzymywane, są bardzo luźne. Obecnie mamy rok 563 Ery Ciszy. Geografia Umiejscowienie geograficzne Hagiotas jest umiejscowiony w centralno-północnej części gromady wschodniej, niecałe sto mil na wschód od dawnego zachodniego brzegu kontynentu. To daje prawie trzysta mil na północ-północny-zachód od Kaaorbredu, innego ważnego państwa Ligi Spraw Wojennych. Powierzchnia Państwo to liczy sobie 17.100 mil kwadratowych powierzchni, co daje mu drugie miejsce w świecie. Ukształtowanie powierzchni Jest tu znacznie bardziej wilgotno niż w głębi dawnego kontynentu. Stąd kraj ten charakteryzuje się szerokimi nizinami oraz, częściowo, także krajobrazem wyżynnym i górskim. Wzniesienia zaś, Szarymi Górami zwane, stanowią wschodnią ścianę państwa. Centralny rejon stanowią wysoczyzny, zachodni zaś, najbliższy dawnemu oceanowi, to łagodna nizina. Lasy Te porastają znaczną część państwa. Liściaste bory, w znacznej mierze już wycięte pod pola uprawne, znajdziemy na nizinie. Wyżej nieco lasy mieszane, znacznie rzadsze ze względu na gorsze gleby, zanikające w najwyższych partiach gór. Rzeki Istnieją dwie duże rzeki, biorące swój początek od licznych górskich strumieni wypływających z gór. Tradoterr płynie przez stolicę i uchodzi na brzegu owego skrawka morza, który cudem z pogromu ocalał. Nivver przepływa przez pozostałe dwa duże miasta w państwie i w końcu spotyka się z większą rzeką tuż za stolicą. Klimat i pogoda Klimat jest mieszany, choć z przewagą morskiego. Powietrze zazwyczaj czyste i jasne, często padają obfite deszcze. Jest całkiem ciepło latem i niezbyt zimno w chłodniejsze miesiące. Śnieg spotkasz tylko w wysokich i średnich partiach gór. Zasoby mineralne Œwiat Góry obfitują w wiele rozmaitych zasobów. Najpowszechniejsze są rudy żelaza i miedzi, a także cynku i ołowiu. Spotykany jest węgiel czarny, metale szlachetne (przede wszystkim srebro) oraz gemy. Wydobywa się także mniejsze ilości kamienia górskiego, przede wszystkim wapienia, z którego zbudowane są owe góry. Na wyżynie trwa eksploatacja odkrywkowa torfu i węgla brunatnego. Tam też pozyskuje się surowiec drewniany do produkcji słynnych mebli hagiotaskich. Gospodarka Ustrój gospodarczy Jeden z niewielu elementów starego porządku, jakie się (po części) jeszcze ostały. W państwie panuje ustrój nacjonalizmu gospodarczego z elementami merkantylizmu. Poziom bogactwa Na tle innych państw poziom bogactwa ludności jest wysoki. Waluta płatnicza i jej kurs do złota Środkiem płatniczym jest złota waluta zwana hrencją. Monety mają nominały 1, 5, 10, 20, 50 i 100 hrencji. Ze względu na niewysoką wartość pojedynczej jednostki walutowej nie używa się drobniejszych monet. 1 hrencja warta równoważna jest 0,05 uncji złota. Mimo małej wartości jest to moneta obdarzana zaufaniem i funkcjonuje jako druga waluta Ligi Spraw Wojennych. Przy ustalaniu cen konieczne jest wzięcie poprawki 10% na niekorzyść kupującego, gdyż bogactwo w tym kraju jest duże i to skutkuje wyższymi cenami. Rzemiosło ogólne Stoi na świetnym poziomie. W tym kraju produkuje się chyba najlepsze i najdroższe meble, jakie cały region widział. To jest główną specjalizacją warsztatów stołecznych. Wyżynne miasta koncentrują się na prostej obróbce drewna i dostarczaniu surowca, a ich specjalizacją jest górnictwo. Szkutnictwo W całym państwie mamy pięć prywatnych stoczni okrętów lewitacyjnych, gdzie buduje się jednostki wszelkiego typu z wyjątkiem tych największych. Ogromne galeony to specjalność Kaaorbredu i tylko tam są produkowane. Rzemiosło wojenne Funkcjonuje na przyzwoitym poziomie, lecz większość broni znowu importowana jest z Kaargu, gdzie znajdują się centra specjalizujące się w takiej produkcji. Standardowe bronie są jednak produkowane na miejscu i z miejscowych surowców, a ich jakość jest bardzo dobra. Górnictwo i hutnictwo To stoi na bardzo dobrym poziomie. Mnogość surowców w Górach Szarych i na Przedgórzu zapewniła licznym prywatnym kopalniom znaczną dochodowość. Obecnie liczba czynnych szybów przekroczyła czterdzieści, a na rynku aktywnych jest siedem dużych towarzystw. Ruda transportowana jest w stanie nieprzetworzonym do wyżynnych miast, całkiem nieodległych. Po przerobieniu trafia barkami powietrznymi do stolicy na giełdy. Rolnictwo Zaprawdę jedno z bodaj kilkunastu państw w świecie, które mogą sobie pozwolić na eksportowanie płodów rolnych. Z uwagi na ceny na światowym rynku dochodowość tego biznesu jest spora. Przeważają wielkie gospodarstwa towarowe należące do bogatych farmerów. Pozyskuje się dużo wełny z licznego pogłowia owiec. Dużą powierzchnię zajmują winiarnie. Handel i szlaki handlowe Handel jest istotny dla przetrwania państwa i zapewnienia mu źródeł finansowania. Szlaki handlowe utrzymywane są głównie z sojusznikami, lecz zawarto niedawno także kilka porozumień o handlu z bardziej odległymi kontrahentami. Stołeczny port handlowy należy do dużych. Oczywiście daleko mu do kartageńskiego, lecz spełnia należycie swą funkcję i świadczy dobrze o gospodarce kraju. Import i eksport Główne produkty eksportowe to wyroby hutnicze i narzędzia. Stanowi to około jednej czwartej wywozu. Tyleż samo to meble, papier i wyposażenie domostw, w tym także tkaniny i odzież. Surowe drewno oraz pochodne wyroby rolnictwa, takie jak rozmaite alkohole i wina, są również ważnymi elementy eksportu. Importuje się głównie produkty nieprzetworzone, takie jak bawełna czy rudy metali niespotykanych w górach. Za granicą kupuje się piwo (ziemia hagiotaska nie wydaje plonu chmielnego), olejki i pachnidła, w których raczej specjalizują się południowi sojusznicy, wielkie okręty i zaawansowany sprzęt wojskowy. Giełdy towarowe W stolicy działają trzy wielkie giełdy. Jedna specjalizuje się w towarach rolnych, wysyła je prawie na cały region. Druga z kolei handluje produktami górnictwa. Trzecia zajmuje się wyrobami rzemiosła - przede wszystkim meblami - oraz towarami luksusowymi. Banki W stolicy działają dwadzieścia trzy banki, z których pięć ma swoje filie w którymś z pozostałych miast. Istnieją tu oddziały Międzypaństwowego Banku Wschodu, Grupy Bankowej Lotosu oraz Wielkiego Banku Kontynentalnego. Wystawiają weksle, przyjmują depozyty i obracają pieniądzem. Potrafią też, często korzystniej niż niewielkie kantorki, wymienić walutę na inną. Dzięki silnym bankom na rynku nie brakuje pieniądza i tanie pożyczki nie są problemem. Transport kołowy i powietrzny Brukowane drogi wiodą na wyżynę ze stolicy i sięgają niemal samych gór. Ich sieć jest dobrze rozwinięta, zaś stan techniczny przyzwoity. Flota cywilna pod miejscową banderą to prawie dwieście jednostek wielu typów, także tych największych. Z powietrznego kasztelu nad miastem stołecznym można dostać się wszędzie w ramach całego regionu. Społeczeństwo i kultura Warstwy społeczne Magnateria, główna siła reakcji w państwie w przeciągu pierwszych wieków Ery Ciszy, wciąż istnieje. Jednak jej rola jest nikła. Większość wielkich posiadaczy ziemskich to właśnie magnaci. Nie posiadają oni jednak wpływu na politykę - poza takim, który przysługuje każdego obywatelowi państwa. Szlachta rezyduje również na wsi, posiadając mniejsze majątki. Część zaś przeniosła się do miasta, gdzie niemal już zapomniała o swym pochodzeniu, oddając się handlowi i rozrywkom. Spora jest, jak niemal w całym regionie, rola mieszczan. Silna jest zarówno pozycja kupców, jak i manufakturzystów, lecz nie ma podziału między nimi w zakresie sprawowania władzy. Podobny udział mają pozostałe grupy, wolni czy robotnicy. Lumpenproletariat jest liczny i nieokrzesany, a że stanowi zbiorowisko osób niezarejestrowanych, nie uznaje się jego stanu obywatelskiego i nie udziela prawa do uczestniczenia we władzy. Chłopi to przede wszystkim obszarnicy, rezydujący obok magnaterii na wielkich majątkach. Prócz tego istnieje liczna grupa najemnych pracowników w rolnictwie, nie posiadających ziemi, lecz jedynie wykonujących usługi dla posiadaczy. Edukacja i piśmiennictwo Mieszkańcy krainy są dość dobrze wykształceni. Wedle różnych szacunków być może już grubo ponad jedna trzecia, a nawet niemal połowa ludności potrafi czytać i pisać. Działają wyłącznie szkoły prywatne, część przeznaczona jest oczywiście dla biedniejszych warstw społeczeństwa. Pierwszą fazą kształcenia są pięcioletnie szkoły prymarne, tutaj zwykle już dzieci ośmioletnie mogą rozpoczynać edukację. Później nastaje czas trzyletniego gymnazjonu, gdzie spotkać możemy liczne specjalizacje w ramach poszczególnych szkół. Wreszcie na końcu ścieżki zastajemy lykejon, szkołę wyższego poziomu, która może trwać od trzech (sztuki piękne) do nawet ośmiu (inżynieria) lat. Później pozostaje już tylko edukacja akademicka, na którą jednak decyduje się tylko kilkanaście procent absolwentów. W zasadzie są to głównie ci, którzy chcą opanować sztuki magiczne czy piękne. Po lykejonie człowiek jest na tyle wykształcony, że może z powodzeniem zaliczać się do wyższej warstwy społeczeństwa i posiadać pewien stopień zamożności dzięki stanowisku w ratuszu czy działalności kupieckiej. Trzeba zaznaczyć, iż w krainie panuje pośród obywateli duże poszanowanie dla prawa i rozmaitych norm czy konwenansów. To bez wątpienia zasługa ostrych metod używanych w szkołach. Stąd też być może wywodzi się większa niż gdzie indziej religijność lokalnej ludności. Najznamienitsze szkoły W stolicy spotkamy wiele znamienitych ośrodków edukacyjnych. Mamy tu więc Gymnazjon Sztuk Wyzwolonych i Gymnazjon Techniczny. Najsłynniejsze lykejony to Lykejon Budowy Średnich Okrętów i Mostów, Lykejon Górniczy i Lykejon Rzemiosła Drewnianego. Ten ostatni opuszczają zazwyczaj przyszli mistrzowie meblarscy. Istnieje jedna akademia, dość ceniona, zwana Wyższą Szkołą Rozważań Celowościowych. Nauka i technika Poziom tych dziedzin jest wysoki. Szczególne triumfy święci inżynieria. Konstruuje się wspaniałe mosty. Także wynalazki codziennego użytku nie budzą zdziwienia. Zawrotną karierę robi cegła i szkło. Papier jest często spotykany. Rozrywka, teatr W mieście stołecznym, które jest głównym centrum rozrywek i podobnych zajęć, znajdziemy trzy znane amfiteatry oraz tak zwaną Arenę - budynek w kształcie piramidy, który służy jako miejsce nieśmiertelnych walk najznamienitszych wojowników i Magów. Prostytucja i hazard są legalne, lecz obłożone podatkami i uregulowane prawnie. Architektura Znać w niej wpływy typowo wschodnie. Budynki mają bowiem ostre kształty, szerokie i wąskie okna oraz zwężającą się ku górze strukturę. Jednak budowane są nieco mniej masywnie i często posiadają na dachach małe ogrody. Miasta w krainie są zielone, albowiem większość mieszkańców przyozdabia domostwa roślinami obrastającymi całe ściany. Największe budynki mają wewnątrz spore podwórza, budujące jakby wysokie kominy, zamknięte często od góry najwyższym piętrem. Drzwi i wykończenia uczynione są z drewna, zazwyczaj subtelniej niż to bywa dalej na wschodzie czy południu. Ściany ozdabiają elementy kwiatowe. Ogólnie widać pewne wpływy architektury zachodniej. Języki używane Miejscowa mowa to arrihil, język dość typowo fleksyjny, twardy w akcencie, a jednak bogaty. Trudny do nauki ze względu na niespotykaną mnogość rodzajów koniugacji. Jednakowoż jest na tyle podobny do innych mów wschodu, że mieszkańcy Hagiotas mogą gorzej lub lepiej porozumieć się z przedstawicielami innych krain. Inne języki występują tylko śladowo, pośród rezydentów i członków pozostałych ras. Organizacje legalne Znajdziemy tu przedstawicielstwo Ligi Nawigatorów, gildii skupiającej tych, którzy sterować okrętami powietrznymi potrafią. Do tego Gildię Górniczą Hagiotasu, będącą forum handlowym kompanii górniczych w kraju. Zrzesza ona także przedstawicieli wszystkich kopalń oraz zakładów przetwórstwa i obróbki rudy. Najważniejsze jest jednak Porozumienie Meblarskie, zrzeszające kilkuset najprzedniejszych producentów mebli drewnianych w kraju - a zatem i w świecie. Ma ono rozległe kompetencje, ustala bowiem limity produkcji dla każdego członka i poziom minimalny cen oraz marż. Przyznaje stempel gwarancyjny, który potwierdza, że meble wyprodukowano właśnie w Hagiotas. Produktów bez tego stempla nie uważa się za meble dobrej klasy. Najmłodszym jest Związek Producentów Papieru, powstały dopiero niedawno a zajmujący się regulacją tego młodego rynku. Organizacje nielegalne Swoje „filie” mają tutaj oczywiście Gildia Złodziejska - niemal wszechobecna na wschodzie - oraz Związek Zabójców Wschodu - może nie wszechobecny, ale na pewno obecny tam, gdzie zachodzi potrzeba. Plotka głosi, że w mieście stołecznym znajduje się główna siedziba Unii Tancerzy Grobowych, organizacji nekromantów, która ma swoje siedziby w wielu miastach wschodu. Z pośledniejszych wymienić trzeba Grupę Bukanerów, przemytników rzecznych sprowadzających nielegalnie urobek do stolicy. Znane Ruiny W górach istnieje średnich rozmiarów podziemna osada krasnoludzka. Wiadomym jest, że przed Kataklizmem była znacznie większa. Przeto można domniemywać, że nadal część starych tuneli istnieje i nadaje się do splądrowania. Same krasnoludy jednak nie zapuszczają się w rejony tak zwanej Starej Twierdzy. Trunki W Hagiotas produkuje się wiele rodzajów alkoholi. Przede wszystkim przednią wódkę, która ostatnimi laty stała się prawdziwym hitem eksportowym. Do tego wiele gatunków rozmaitych win czy koniaków. Drogim specjałem jest szampan. Jak już wspomniano, w kraju tym gleby pod chmiel są fatalne, przeto całe piwo trzeba importować. Wojskowość Stan liczebny armii Zawodowa armia Hagiotasu liczy sobie obecnie trzydzieści dziewięć tysięcy ludzi. Stan liczebny floty Korpus powietrzny to w tej chwili niemal sto okrętów. W tym siedem galeonów wojennych, dwadzieścia liniowców, czterdzieści trzy fregaty silniejsze oraz dwadzieścia pięć karak wojennych. We flocie służy prawie osiem tysięcy ludzi. Rangi wojskowe Hierarchia w wojskach lądowych przedstawia się klasycznie. Na czele stoi Wielki Marszałek, zwany również Naczelnym Wodzem. Poniżej spotkamy Marszałka, a jeszcze niżej Generała. Dalej już wedle schematu: pułkownik, major, kapitan, porucznik, sierżant, kapral i szeregowy. We flocie zaś na czele stoi Naczelny Admirał, który pod sobą posiada Kontradmirała i Wiceadmirała. Okrętem dowodzi komodor (flagowym) lub kapitan (zwykłym). Dalej mamy komandora, starszego porucznika, porucznika, młodszego porucznika, chorążego i załoganta. Strategia Najlepszymi strategami są Kaaorbredańczycy. W ramach Ligi ich projekty są rozpowszechniane pośród sojuszników. Dlatego wszyscy oni niemal walczą zgodnie z założeniami opracowanymi w Kartagenie. Obowiązuje wielopunktowy desant, szyki podwójnego klucza i zastawy. Machiny oblężnicze są produkowane w zakładach wojennych Kaargu. Taktyka Armia własna, armia zawodowa to najskuteczniejsza formacja w świecie. A wojska Hagiotasu potwierdzają tę tezę. Wojsko działa w ramach grup operacyjnych zwanych drużynami, złożonymi z około tuzina ludzi. To najskuteczniejsza formacja w zdobywaniu miast. Fortyfikacje miejskie Mury miejskie, jak niemal już wszędzie, traktowane są jako zabytek i źródło budulca. Gdzieniegdzie są zatem porządnie powyszczerbiane. W doskonałym stanie znajduje się za to kasztel powietrzny nad miastem, jedna z najpotężniejszych na wschodzie. W czasach pokoju służy on oczywiście jako punkt przesiadkowy i przeładunkowy. Są plany, aby wzorem Kaaorbredu wznieść drugi kasztel, lecz wydaje się, że dopiero następna dekada może przynieść realizację tych zamierzeń. Ludność i miasta Ludność krainy Cały kraj liczy sobie prawie pół miliona ludzi, a niemal czterysta pięćdziesiąt tysięcy mieszka w głównej krainie. W stolicy mieszka około połowy z tego, reszta w miastach na Przedgórzu i po wsiach, których jest sporo. Osiem osób na sto nie jest rasy ludzkiej i tylko dwóch na stu ludzi nie jest rasy lewantyńskiej. Cechy miast Ae-Hagiotas to stolica państwa i największe miasto krainy. Liczy sobie prawie dwieście trzydzieści tysięcy ludzi, co lokuje je w drugiej dziesiątce pod względem wielkości w świecie. Miasto należy do rozbudowanych i dość dobrze rozwiniętych, szczególnie pod względem infrastruktury i zaopatrzenia w wodę. Jest to centrum kulturalne i polityczne kraju, większość obrotu handlowego skupia się właśnie tutaj. W ramach niego istnieje siedem głównych dzielnic: Rządowa, Rajcowska, Cechowa, Kupiecka, Portowa, Przybyszów i Szkół. Miasto położone jest na równej niczym stół nizinie, a przepływa przez nie jedna rzeka - Tradoterr. Obecnie burmistrzem miasta jest Paadha Eniab. Jego kadencja wedle miejskiego prawa trwa dwa lata, a urzęduje on w Ratuszu Miejskim w dzielnicy Rajcowskiej. Pozostałe dwa miasta, położone na Przedgórzu Grehgaard oraz Amonass, liczą sobie kolejno pięćdziesiąt pięć i czterdzieści jeden tysięcy mieszkańców. Pełnią one głównie rolę centrów przemysłu górniczego, zajmując się przeróbką tego, co przywieziono z Gór Szarych. Istnieje też spora liczba osad i przysiółków wiejskich oraz górskich. Te ostatnie budowane są zwykle przy kopalniach. Rozmieszczenie miast Ae-Hagiotas położone jest w centralnej części zachodniej niziny krainy. Oba pozostałe miasta usytuowane są w niedalekiej od siebie odległości we wschodniej część Przedgórza, niemal u podnóża gór. Rola w handlu i produkcji Miasto stołeczne jest dużym centrum handlu o sporym znaczeniu regionalnym, przede wszystkim w zakresie handlu drewnem i produktami rolnymi. Sporo ważnych szlaków handlowych przebiega tędy. Koncentruje się tutaj niemal cała produkcja dóbr wysokoprzetworzonych, o dużej wartości dodanej. Znaczenie pozostałych miast jest także nie do przecenienia, głównie dla przemysłu górniczego. Polityka i administracja Herb krainy Dwupolowa tarcza, przedzielona na część lewą i prawą. W lewym polu, na białym tle, srebrnej barwy wąski miecz, otoczony liściem lauru. W prawym polu, na czarnym tle, symboliczne przedstawienie pustułki, popularnego w krainie ptaka. Ten symbol jest w kolorze złotym. Tarcza jest otoczona z obu stron napisem Herbe en Orias (Pokój przez Zwycięstwo). Barwy krainy Na sztandarach oraz banderach zawsze widnieją barwy białe i czarno-złote, w dwóch pasach poziomych, zszytych po równo. Pas czarno-złoty składa się z licznych złączonych ukośnie pasków w obu barwach. Kolor biały widnieje po lewej, czarno-złoty zaś po prawej stronie. Przywódca krainy Obecnie państwu przewodzi Pierwszy Obywatel Ratvin Emeneffi, obrany Dwudziestego Dnia Miesiąca Roztopów. Jego kadencja upływa Dziewiętnastego Dnia Miesiąca Wrzosu obecnego roku. Obywatel rezyduje w Pałacu Pierwszego Obywatela w Pałacu Porządku Państwowego w dzielnicy Rządowej. Ustrój polityczny W państwie panuje ustrój republiki arystokratycznej. Sposób obierania władzy Jak w każdej republice, wyboru władzy dokonuje się przez głosowanie powszechne. Uprawnieni są wszyscy zarejestrowani i płacący podatki obywatele płci męskiej, którzy ukończyli 27 rok życia i potrafią czytać i pisać. Daje to razem około 60.000 ludzi. Wybory są tajne i odbywają się co trzy lata. Wyłaniają Zgromadzenie Państwowe, reprezentujące prawie wszystkie warstwy społeczne. Zgromadzenie dokonuje wyboru Kolegium Państwowego i Rady Wojny. Kolegium Państwowe wybiera co roku skład Rady Kolonii, delegata do Rady Sojuszniczej Ligi oraz Naczelnego Kancelistę Skarbowego i własnego Przewodniczącego razem z zastępcami. Co sześć miesięcy następuje wybór Pierwszego Obywatela, Kontrolera Sił Zbrojnych oraz Komisariatu Bezpieczeństwa Publicznego. Rada Wojny co dwa miesiące obiera obu naczelnych dowódców wojskowych oraz powołuje Zespół Strategiczny. Co osiem lat mają miejsce osobne wybory do trybunałów sędziowskich. W ten sposób konstytuuje się Sąd Główny, Sąd Wojenny i Sąd Gospodarczy. Pod nimi znajdują się lokalne odpowiedniki w postaci Sądów Regionalnych, Miejskich i Ziemskich. Obierani są też tutaj prokuratorzy oraz ich zastępcy. Naczelne organy państwowe Zgromadzenie Narodowe jest najważniejszym organem wybierającym wszelkie inne szczeble władzy. Wyznaczane w wyborach pełnych, obraduje przez okres sześciu miesięcy po wyborze. Posiada rozległe funkcje kontrolne, sprawuje zarząd nad innymi organami poprzez relacje i sprawozdania. Ma także inicjatywę prawodawczą, może przyjmować nowe prawo. Składa się z 669 delegatów, posiada przewodniczącego i trzech zastępców. Kolegium Państwowe jest głównym organem wykonawczym i składa się z 9 członków reprezentujących różne resorty. Wydają oni decyzje kolegialnie lub samodzielnie, w zależności od rodzaju sprawy. Organ ten dba, aby nowe prawo Zgromadzenia Narodowego zostało wcielone w życie. Kiedy Zgromadzenie nie obraduje, Kolegium ma prawo wydawać dekrety, lecz działają one tylko do następnej sesji Zgromadzenia -- chyba że to przekształci je w prawo. Kolegium posiada przewodniczącego i jego zastępcę. Rada Wojny jest organem zajmującym się nadzorem nad wojskiem oraz prowadzeniem polityki militarnej państwa. Ona wedle uznania zarządza budżetem wojennym wyznaczonym przez Kolegium Państwowe i zdaje sprawę z jego wykonania co dwa miesiące. Jest zatem formalnie podporządkowana Kolegium. Składa się z 11 delegatów, w tym z przewodniczącego (Pierwszego Obywatela) i jego zastępcy. Rada Kolonii to trzyosobowy organ, gdzie zasiadają przedstawiciele Hagiotas oraz obu zależnych od niego terytoriów. Jest to obradujące co sześć miesięcy przez pięć dni forum konsultacyjne oraz doradcze. Przewodnictwo jest rotacyjne i zmienia się co sesję. Rada Sojusznicza Ligi to istotny organ będący forum konsultacji i podejmowania wspólnych decyzji w ramach paktu Ligi Spraw Wojennych. Każde państwo ma tutaj jednego przedstawiciela, co daje razem 15 delegatów, w tym 2 pochodzących z terytoriów zależnych Hagiotasu i 4 z terenów uzależnionych przez inne państwa sojuszu. Przewodnictwo jest rotacyjne, zmiana następuje co dwa miesiące. Naczelny Kancelista Skarbowy to urząd ustanowiony w celu prowadzenia ciągłej i pełnej kontroli nad stanem finansów państwa. Wybierany przez Kolegium na okres roku, bezpośrednio podporządkowany temu organowi. Pierwszy Obywatel to półroczny urząd funkcjonujący jako najwyższa wykonawcza władza w państwie. Posiada prawo obradowania razem z Kolegium Państwowym jako równy. Reprezentuje państwo na zewnątrz, jako jedyny organ prowadzi jego sprawy zagraniczne, a jako Naczelny Wódz i przewodniczący Rady Wojny decyduje o prowadzeniu wojny. Kontroler Sił Zbrojnych to cywilny, półroczny urząd, którego zadaniem jest realizowanie kontroli nad wojskiem i jego działaniami. Urząd ten jest podporządkowany Kolegium Państwowemu i służy także sprawdzaniu realizacji wojennych kompetencji Pierwszego Obywatela. Komisariat Bezpieczeństwa Publicznego to organ, który wykonuje zadania w zakresie kontroli służb tajnych, szpiegów i agentów a także tajnej policji. Na jego czele stoi Główny Komisarz jako urząd roczny, podlegający bezpośrednio Pierwszemu Obywatelowi. Naczelny Wódz i Naczelny Admirał to najwyższe organy wojenne o dwumiesięcznej kadencji, obsadzane przez wysokich rangą wojskowych. Odpowiadają oni przed Radą Wojny, sami zaś przejmują pełną odpowiedzialność i pełną swobodę w zakresie mianowania swych zastępców i podkomendnych. Zespół Strategiczny to organ składający się z ekspertów od techniki prowadzenia wojny, którego zadaniem jest ulepszanie sposobu walki sił zbrojnych państwa. Generalnie jego zadanie sprowadza się do dostosowywania efektów pracy Kaaorbredańczyków do lokalnych potrzeb. Sądownictwo Sąd Główny to najwyższy urząd sądowniczy w państwie, najwyższa instancja odwoławcza. Tutaj działa Naczelny Prokurator. Orzeczenia są nieodwołalne. Składa się z dziesięciu sędziów wybieranych. Sąd Wojenny to specjalny trybunał wojskowy przeznaczony dla żołnierzy i oficerów. Kary są tutaj znacznie ostrzejsze. Tu działa Prokurator Wojenny. W przeciwieństwie do większości państw w tym kraju postanowiono powołać tego typu sąd na stałe. Skład to pięciu sędziów. Sąd Gospodarczy, zwany też Arbitrażowym, służy kupcom i rzemieślnikom do szybkiego rozstrzygania sporów na drodze polubownej. Przejmuje sprawę tylko gdy strony się zgodzą i wydaje wyrok szybko, bez formalności i w postępowaniu jednoinstancyjnym. Działa tu Naczelny Arbiter. Skład zależy od woli stron; zazwyczaj jest to jeden lub trzech sędziów. Sąd Regionalny to jeden z trzech głównych miejskich sądów drugiej instancji. Działają tutaj Prokuratorzy Regionalni. Od orzeczeń można się odwołać do Sądu Głównego. Każdy składa się z ośmiu sędziów wybieranych. Sąd Miejski to jeden z osiemnastu stołecznych i ośmiu pozastołecznych sądów pierwszej instancji. Tutaj spotkać można Prokuratorów Miejskich. Od orzeczeń przysługuje prawo odwołania do właściwego Sądu Regionalnego. Składa się z trzech sędziów wybieranych. Sąd Ziemski to jeden z jedenastu umieszczonych poza stolicą sądów pierwszej instancji dla spraw dziejących się na terenach poza miastem. Tu pracują Prokuratorzy Ziemscy. Od orzeczeń sądu przysługuje prawo odwołania do Sądu Regionalnego w jednym z miast. Składa się z pięciu sędziów wybieranych. Język urzędowy Panujący język urzędowy to hagiotaski dialekt mowy wschodniego kontynentu. Portale spektralne W państwie znajdziemy pięć portali spektralnych, z czego trzy umieszczone są w stolicy, pozostałe zaś po jednym w każdym z dalszych miast. Jeden ze stołecznych portali znajdziesz w kasztelu. Glify ochronne Istnieje sześć glifów ochronnych, wszak to duża rozmiarami kraina. Każdy ma typowy zasięg sześćdziesięciu mil, a umieszczono je na planie prostokąta. Trzy znajdują się na nizinie, dwa na Przedgórzu, jeden umieszczono głęboko w górach. Stosunki zewnętrzne Aktywność dyplomatyczna Duża. Państwo uczestniczy w potężnym sojuszu wojskowym, utrzymuje liczne stałe i okresowe misje poselskie, nie skąpi na edukację swych dyplomatów i szpiegów. Krainy od siebie uzależnione Istnieją dwie takie. Jest to Eskaria, położona na północny wschód od głównej krainy, i Rutenia, usytuowana na północny zachód. Obie mają status kolonii. Są to kraje niewielkie, lecz dość zasobne w surowce. Służą też za rynki zbytu. Krainy, które tę od siebie uzależniły Obraźliwym byłoby sądzić, że takowe istnieją. Uczestnictwo w sojuszach Hagiotas jest członkiem pierwotnym Ligi Spraw Wojennych. W skład wchodzą także wszystkie terytoria zależne państwa oraz następujące kraje: Kaaorbred, Kerretas, Tyfonos, Ion, Ratrenis, Errkata, Rtis oraz Vredanna. Należą tu też cztery inne zależne terytoria: Zakros, Fredasr i Jasiss Dreteros należącego do Kaargu oraz mikroskopijny protektorat Morn we władaniu Ionu. Podpisane traktaty międzypaństwowe Hagiotas podpisał rzecz jasna sojuszniczy układ Ligi oraz osiemnaście z dziewiętnastu aneksów do niego. Ostatni aneks, przyjęty w zeszłym roku, wciąż czeka na akceptację Zgromadzenia. Nie udało się jednak tego osiągnąć podczas tegorocznej sesji, a następna możliwość zaistnieje dopiero za trzy lata. Hagiotas zawarł porozumienia handlowe ze wszystkimi swoimi sojusznikami oraz dalszymi osiemnastoma państwami. Podpisał z siedemnastoma z nich oraz dalszymi pięcioma, z którymi nie ma układu handlowego, umowy o wymianie stałych poselstw różnych rang. Prowadzone aktualnie wojny W regionie brakuje obecnie wystarczająco mocnego przeciwnika, który poważyłby się podnieść rękę na potęgę Ligi. Jednakże na dalszym wschodzie tworzy się nowa koalicja... Kościół Obecność kleru i jego pozycja W kraju rezyduje obecnie stu trzech kapłanów rozmaitych rang i rodzajów. Spotkasz osiemnaście parafii w czterech diakonatach w stolicy oraz dalszych dwadzieścia wspólnot rozsianych po wsiach i obu pozostałych miastach, a skupionych w kolejnych sześciu diakonatach. Pozycja duchowieństwa słabła w ciągu ostatnich dekad, ale jest nadal jest dość poważna. Dawne wpływy monarchiczne były tu mocno zakorzenione. Co za tym idzie, siły tradycyjnie uznawane za reakcyjne są silniejsze niż gdzie indziej w ramach republik. Zarejestrowanych jest trzysta trzydzieści pięć tysięcy wiernych, co świadczy o dość wysokim poziomie religijności. Istnieją dwa biskupstwa. Stanowisko nuncjusza piastuje Kanonik Hator. Nikogo nie może dziwić, iż jest przybyszem z krain zachodu. Zakony Jest rzeczą jasną, że w stolicy znaleźć można siedzibę Zakonu Czarnej Róży, którego głównym zadaniem jest strzeżenie dostojników kościelnych. Do tego istnieje duże zgromadzenie kontemplacyjnego Bractwa Miłosierdzia oraz niewiele mniejsze, za to ugruntowane tradycją siedlisko Rycerzy Srebrnej Świątyni. Chodzą słuchy, iż niedługo znaleźć ma się tutaj także Zakon Szklanego Proroka. Seminaria duchowne Istnieje tylko jedno seminarium duchowne, lecz słynie ono na cały region i wielu późniejszych wysokich dostojników go ukończyło. Zalicza się tu dwóch Kanoników i dwudziestu czterech Biskupów. Koła teologiczne Istnieje pięć kół tego rodzaju, wszystkie działają w ramach tutejszej szkoły wyższej. Wymieńmy: Koło Monoteistyczne, Koło Obrony Przed Samowolą, Koło Normy Społecznej, Koło Kanoniczne i Koło Złotej Myśli. Bractwa religijne i misyjne W Ae-Hagiotas znajdziesz główną siedzibę Związku Masonów Wschodnich, tajnej organizacji uważającej się za religijną, będącej w istocie związkiem prywatnych interesów kupców i możnych. Siedzibę i ośrodek szkoleniowy mają tu Bracia Misjonarze i Bracia Krzewiciele Mieczem. Siedziby eremitów Niewiele o nich wiadomo. Gdzieś w górach pewnie znaleźć można jakieś groty czy osady, gdzie tacy ludzie żyją. Ugrupowania fanatyczne Hagiotas nie uchodziłby za kraj idący za głosem wiary, gdyby nie znajdowała się tu spora siedziba Biczowników -- organizacji męczenników, przeprowadzającej ulicami stolicy coroczne krwawe marsze. Mniej znaną i liczną organizacją tego rodzaju obecną w głównym mieście jest Kabała Wrażeń, posiadająca podobny profil, lecz skłonna do bardziej radykalnych działań. Inkwizycja Pozycja Inkwizycji jest dość silna. Oczywiście wiele jej brakuje do tej siły, którą posiada na zachodzie, jednak jej ludzie są tu obecni. Wpływy tej instytucji rosną w Hagiotas chyba najszybciej spośród wszystkich krain Ligi. Magowie Obecność Magów i ich pozycja W ratuszu stołecznym zapisanych jest osiemnastu Magów. Zamieszkują oni w całym niemal kraju, zarówno w miastach, jak i na odludziu. Niewielu Magów z zewnątrz, może kilku naraz, jest obecnych w państwie. Liczbę renegatów ocenia się nisko, a to ze względu na silniejszą pozycję Kościoła. W ogóle sama rola obu szkół jest niezbyt duża, albowiem rygory wobec sztuki magicznej są tu znacznie ostrzejsze niż na dalszym południu. Czasem zdarzają się akty wrogości ze strony plebsu. Urząd Namiestnika Glifu Sprawowany obecnie jest przez Mistrza Arianna, przybysza z zachodu, który odwiedza tutejsze glify co kilka miesięcy. Szkoły magiczne W całym państwie nie ma ani jednej szkoły magicznej. Spowodowane jest to zapewne brakiem tradycji uprawiania sztuki w tej części regionu. Nie wyklucza się jednak, iż niedługo Nowy Porządek założy tu pierwszą taką uczelnię. Biblioteki Skoro nie ma szkoły, wielkiej biblioteki być także nie może. Niektórzy Magowie posiadają znaczniejsze zbiory i udostępniają je wybranym uczniom. Wielkiej instytucji jednak nie utworzono. Ośrodki badań magicznych Te również formalnie nie istnieją. Tutejsi Magowie w ramach wewnętrznej współpracy spotykają się okresowo w różnych wieżach, gdzie prowadzą badania. Nie jest to jednak współpraca sformalizowana ani dostępna dla uczniów. Pola Mocy Takowe istnieją być może w niektórych wieżach lokalnych Magów. Ich istnienie jednak nie może być stwierdzone na pewno, a dostęp do nich jest szalenie utrudniony. Spotykane stwory Obecność stworów i ich rozmieszczenie W mieście spotkamy: Abominację, Ducha, Eterycznika, Ghula, Golema, Kałużelnika, Konia, Krwawnika, Licza, Likantropa, Lustrznia, Padalca, Piwnika, Pogrzebina, Szkielet, Wampira, Wyjedza, Żółćnia. W górach możemy się natknąć na: Bazyliszka, Cyklopa, Czmychacza, Drakolicza, Giganta, Goblina, Harpię, Hobgoblina, Hydrę, Kobolda, Leprekauna, Minotaura, Niedźwiedzia, Nietoperza, Troglodytę, Trygłowa. W lasach ujrzymy: Brodnika, Driadę, Drzewca, Dzika, Hydrę, Kałużelnika, Leprekauna, Macnika, Pająka Gigantycznego, Pogryzacza, Stonoga, Strzygę, Trolla, Wielkofuta, Wilkołaka, Zwierzoczłeka. Działalność stworów Są utrapieniem mieszkańców gór i wsi, atakują bowiem karawany i osady rolne. Z tej przyczyny szlaki handlowe muszą być silnie patrolowane. W mieście szczególnie nękają magazyny mięsne i bogatsze domy, gdzie ludzie są lepiej odżywieni. Spotykane inne rasy rozumne Obecność innych ras rozumnych Jak już powiedziano, osiem na sto osób w państwie nie reprezentuje gatunku ludzkiego. Z tego połowa to krasnoludy, dość często spotykane w tej krainie. W górach zawsze można natknąć się na rozmaite rodzaje ogrów czy nawet olbrzymów. W lasach istnieje niewielka populacja orków. Stan liczebny i rozmieszczenie W krainie żyje 36.000 nieludzi. Jak powiedziano, połowa to krasnoludy. Reszta to mniej przyjazne rasy, głównie ogry i olbrzymy, w mniejszym stopniu orki. Piąta część krasnoludów mieszka w stolicy, czwarta w pozostałych miastach w kraju, reszta w Hali Œwiatgo Metalu w Górach Szarych, gdzie tworzy zwartą społeczność obdarzoną ograniczoną autonomią. Ich kultura, życie społeczne i zamożność Trzeba przyznać, że krasnoludzka kultura ma się w tym kraju dobrze. Wyroby rzemieślnicze sprzedają się doskonale, zamożność jest więc wysoka, a górska społeczność prosperuje nie gorzej niż miejscy kupcy i manufakturzyści tej rasy. Nie ma zbytniej dyskryminacji, akty wrogości ludu zdarzają się jednak od czasu do czasu. Górale oczywiście są w jeszcze mniejszym stopniu zasymilowani niż ich miejscy bracia. Ich życie gospodarcze Gros to właściciele drobnych warsztatów rzemieślniczych, jubilerskich czy innych. Spotyka się także pewną liczbę parających się rzemiosłem kupieckim. Część służy w armii czy flocie. Niektórzy udzielają się w przemyśle szkutniczym. Popularna praca to zarząd z polecenia ludzkich właścicieli kopalniami w górach i na Przedgórzu. Ich stosunki polityczne Nie posiadają inne rasy praw do wyboru władzy w państwie. Jednak krasnoludy w górach mają autonomię i mogą wybierać własnego władcę, zwanego tanem. Ten jest podporządkowany stolicy, ale zasadniczo w jego sprawy się nie wtrąca. Przynajmniej dopóki podatki płyną odpowiednim strumieniem. Nieludzie w mieście nie mają innego wyboru jak biernie patrzeć na polityczną rzeczywistość. Relacje między ludźmi a innymi rasami rozumnymi Te są dość poprawne. Społeczeństwo jest z zasady otwarte, choć istnieją pewne silne grupy starające się zasiać ferment. Jest to postawa typowa dla wschodnich społeczeństw, tu jeszcze wzmocniona większą niż gdzie indziej religijnością. Ogry i orki tępi się bezpardonowo. size=1 width="70%" noshade color=white align=center> Prześlij mi swoją opinię o artykule! Imię/Ksywa Opinia