Witam ponownie wszystkich czytelników. Tym razem w dziale poświęconym innemu systemowi spod znaku White Wolfe`a, a mianowicie "Mumii". Nie znaczy to oczywiście, że dział poświecony Wilkołakowi: Apokalipsie zniknął zupełnie. Otóż jest on w tym samym miejscu (no, prawie w tym samym ;-) co przed miesiącem, ale w znacznie zmniejszonej objętości. Muszę się przed Wami wytłumaczyć, otóż ogrom moich zadań przerósł moje możliwości "produkcyjne" i tego wszystkiego jest o wiele mniej... Mam nadzieję, że ta sytuacja za miesiąc będzie zgoła odmienna.

Mumia. Wielu z Was, zapewne, kojarzy się ona z owiniętą w bandaże, chwiejącą się na nogach i mamroczącą coś postacią - bohaterem wielu czarno-białych horrorów. Jeśli tak, wizja z tej gry może Was rozczarować lub sprawić miłą niespodziankę. Tutaj wygląda ona jak zwykły człowiek. Czasami może posiadać kilka blizn... wszystko zależy od tego, jak żył, a co ważniejsze, jak umarł. Wszystkie władają potężnymi mocami, które można utożsamiać z magią. One jednak za taką swoich mocy nie uznają. U mumii nazywa się ona Hekau i jest bardzo potężna. Można sprawować władzę nad pogodą lub nad prawdziwymi imionami, co daje praktycznie nieograniczoną potęgę. Przy prawdziwej nieśmiertelności tych stworzeń możemy uważać je za najpotężniejsze istoty zamieszkujące Świat Mroku. Do tego ich historia. Moim zdaniem jest najpiękniejsza ze wszystkich przedstawionych w serii Storytellerów. Zresztą można się o tym przekonać kupując podręcznik, lub... czytając krótki fragment zamieszczony u nas... a przeredagowany przez moją skromną osobę.

Co jeszcze znajdziecie w tym miesiącu oprócz historii Wielkiego Rytuału? Spis praw mumii, nazwanych kodeksem Horusa, opis ważniejszych zgromadzeń Odrodzonych, a także artykuł naszego współpracownika Belphegora, który zgodził się mi pomóc. Temu właśnie dziełu chciałbym poświęcić osobny akapit...

Nie ukrywam różnicy poglądów pomiędzy mną, a właśnie Belphegorem. Spędziliśmy naprawdę sporo czasu na wzajemnej dyskusji o tym systemie na IRC`u. Od razu chciałbym Mu za to podziękować. Dzięki niemu spojrzałem na cały Świat Mroku z nieco innej perspektywy... Perspektywa ta nie podoba mi się jednak zbytnio... Mój pomocnik przy redagowaniu tego działu nigdy nie ukrywał swojej fascynacji "złem". Dla mnie jest ono tylko pojęciem względnym... Można to nazwać "neutralnością, z przechyleniem w stronę dobra". Chociaż wiem jak to brzmi, to jednak oddaje to moje przemyślenia niemal w stu procentach. Dla mnie nieśmiertelność, którą zostały obdarzone mumie, powinna być wykorzystana, jak najlepiej. Cóż, chyba najbardziej "pasują" mi poglądy Ishmaelitów. Doskonalenie siebie przez tysiące lat. Nie totalna wojna ze Żmijem, jaką toczą Shemsu-Heru, a która jest tylko przykrywką dla prawdziwych celów Horusa. Ta prywatna wojna pomiędzy bogami nie powinna pociągać tyle ofiar... Ale sam Apopis jest złem, które trzeba wyplewić. Jego obecność, choć nieunikniona, jest niezaprzeczalna. Dlatego też przechylam się nieco na "tę dobrą stronę". Dla mnie ten demon i jego okropne bestie nie powinny istnieć. A tłumaczenie Belphegora o tym, że to one znają prawdziwą prawdę o świecie, jakoś do mnie nie trafia... Dlatego też wiele zawartych w tym artykule jest nie do zaakceptowania... Nie będę wymieniać które. Myślę, że sami na nie traficie... ale jest jedna rzecz, z którą się nie zgodzę. Chodzi o prawdziwą nieśmiertelność, którą podobno posiadają tylko mumie i wampiry. Cóż, nawet Odrodzeni wiedzą, że Kainici nie są tak nieśmiertelni, jakby mogło się to wydawać...

Zresztą, egzystencja mumii także nie jest pozbawiona wad... Ciągłe umieranie fizycznej powłoki może być naprawdę męczące. Ciągłe "wycieczki" do krainy zmarłych i powroty po kilku wiekach na Ziemię wywierają istotny wpływ na ich psychikę. Ciągłe uczucie zagubienia w nowych czasach, alienacja i brak zrozumienia. Strach przed nowym. Cóż... dlatego do rytuału zostali wybrani tylko najlepsi i najbardziej wytrzymali... Ironią jest tylko to, że nawet nie można popełnić samobójstwa...

Tyle rozważań... Życzę wszystkim miłej lektury i, mam nadzieję, zapraszam za miesiąc.